Stroming zonder einde.

Acceptatie en balans

In Stroming komen twee uitersten samen: een ruwe buitenkant en een zachte binnenkant. Ik heb deze bewust met elkaar verbonden gelaten. Samen vertellen ze een verhaal over het vinden van balans en het toelaten van alles wat bij je hoort.

Voor mij weerspiegelt dit kunstwerk hoe het leven kan voelen. Er zijn scherpe randen, onvolkomenheden en ervaringen die hun sporen achterlaten. Tegelijkertijd is er ruimte voor zachtheid, rust en beweging.

Stroming nodigt je uit om de ruwe delen van jezelf niet weg te poetsen. Ze mogen bestaan, naast de zachtheid die je ook in je draagt. Juist het samenspel maakt het geheel eigen en compleet.

Innerlijke rust begint misschien wel bij het aanvaarden van beide kanten. Daar ontstaat ruimte om het leven weer te laten stromen.